خانه ι دانشگاه ι ورود اعضاء  English

 

محتوي آموزشي سرطان

سرطان از سلول‌ها ايجاد مي‌شود كه واحدهاي ساختماني بافت‌ها هستند و بافت‌ها اندام‌هاي بدن را مي‌سازند.در شرايط عادی سلول‌ها، با توجه به نیاز بدن، رشد کرده تقسیم می‌شوند تا سلول‌های جدیدی بسازند و هنگامی‌که سلول‌هاي پیر شده می‌میرند سلول‌های جدید جایگزین آنها مي‌شوند.گاهی، در این روند منظم اختلال ایجاد مي‌شود؛ يعني سلول‌های جدید زمانی که بدن به آنها نیاز ندارد تولید مي‌شوند و سلول‌های قدیمي‌هم در زمانی‌که باید، از بین نمي‌روند؛ این سلول‌هاي اضافي اغلب تشكيل توده‌اي از بافت را مي‌دهند كه تومور ناميده مي‌شود.این تومورها مي‌توانند خوش‌خیم یا بدخیم باشند.

تومورهای خوش‌خیم ( غير سرطاني )

·         اين تومورها به‌ندرت خطر جانی دارند.

·         به‌طور كلي مي‌توان آنها را برداشت و اغلب دوباره رشد نمي‌کنند.

·         به‌طور كلي سلول‌های آن به بافت‌های مجاور خود حمله نمي‌کنند.

·         سلول‌های اين تومورها به دیگر بخش‌های بدن منتشر نمي‌شوند.

تومورهای بدخیم (سرطاني)

·         جدي‌تر از تومورهاي خوش‌خیم هستند و معمولاً خطر جانی هم دارند.

·         در بيشتر موارد مي‌توان آنها را برداشت، اما گاهی دوباره رشد مي‌کنند.

·         سلول‌های آنها مي‌توانند به بافت‌ها و اندام‌های مجاور خود حمله كرده به آنها نيز آسیب برسانند.

·         سلول‌های غدد بدخیم مي‌توانند از يك قسمت به دیگر اندام‌هاي بدن منتشر شوند. سلول‌های سرطانی از تومور اصلی جدا شده وارد جریان خون یا دستگاه لنفاوي مي‌شوند؛ این سلول‌ها مي‌توانند به دیگر اندام‌ها حمله کرده تومورهای جدیدی تشكيل دهند و به آن اندام‌ها آسیب برسانند. انتشار سرطان متاستاز  نام دارد.

عوامل خطر

برخی عوامل خطر بسیار رایج كه احتمال ابتلا به سرطان را افزایش مي‌دهند ، عبارتند از :

·         کهولت سن :بيش‌تر سرطان‌ها در افراد بالای 65 سال اتفاق مي‌افتد؛ اما در عين حال افراد در هر سنی، حتی کودکی، نیز ممکن است به سرطان مبتلا شوند.

·         دخانیات : استفاده از محصولات تنباكو و يا قرار داشتن پیوسته در معرض دود آن (قرار داشتن در محیط و بودن در معرض دود غیر مستقیم) خطر ابتلا به سرطان را افزایش مي‌دهد.

·         اشعة خورشید :پرتویUV ((Ultra Violet از اشعة خوشید، لامپ‌های آفتابی و دستگاه‌های برنزه کننده ساطع مي‌شود. این اشعه موجب پیری زودرس پوست و آسیب‌دیدگی آن مي‌شود و ممکن است به سرطان پوست منجر شود.

·         تشعشع يونيزان :این گونه تشعشعات، پرتوهایی هستند که از فضای خارج جو زمین، از غبار راديواكتيو، گاز رادون (Radon)، اشعة ايكس و منابع ديگر ايجاد مي‌شوند.غبار رادیواکتیو ممکن است ناشی از حوادثي باشد که در نیروگاه‌های برق هسته‌ای اتفاق مي‌افتد و یا در روند تولید، آزمایش یا استفاده از سلاح‌های هسته‌ای به‌وجود مي‌آيد. رادون نوعي گاز رادیواکتیو بي‌رنگ، بی‌بو و بی‌مزه و منشأ آن خاک و سنگ است؛ افرادی که در معادن کار مي‌کنند ممکن است در معرض گاز رادون قرار بگیرند. در برخی نقاط ممکن است گاز رادون در منازل نیز وجود داشته باشد. فرآیندهای پزشکی نيز از منابع معمول تشعشع هستند:

*       استفاده از تشعشعات (پرتوي ایکس با میزان پایین) برای تصويربرداري داخلي بدن . این تصاوير به تشخیص شکستگی استخوان و شناخت دیگر مشکلات کمک مي‌کند.

*       استفاده از پرتودرماني (تشعشات در دوز بالا که از دستگاه‌های بزرگ یا مواد رادیواکتیو ساطع مي‌شوند) برای درمان سرطان استفاده مي‌کنند.

نكته :خطر ابتلا به سرطان از اشعة x با دوز كم بي‌نهايت پايين است اين خطر در پرتودرماني كمي بيش‌تر است.

·         مواد شیمیایی خاص : شاغلين بعضي مشاغل، مانند نقاش‌ها، کارگران ساختمانی و شاغلين در صنایع شیمیایی، بيشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان قرار دارند. كار و تماس با آزبست (پنبه نسوز)، بنزن، کادمیوم، نیکل یا وینیل کلراید مي‌تواند موجب ابتلا به سرطان شود.

·         برخی از ویروس‌ها و باکتری‌ها :برخی ویروس‌ها و باکتری‌ها ممکن است خطر ابتلا به سرطان را افزایش دهند:

*      ویروس‌های هپاتیت B و C: سرطان کبد ممکن است سال‌ها بعد از ابتلا به هپاتیت B و C بروز کند.

*       ويروس نقص ايمني انسانيHIV :ویروسی است که باعث بیماری ایدز مي‌شود. در افراد مبتلا به HIV خطر ابتلا به سرطان‌هایی مانند خون و  ساركوم كاپوزي بسیار افزایش مي‌يابد.

*       هليكوباكترپيلوري: این باکتری مي‌تواند موجب زخم معده و همچنین سرطان‌های معده و لنفوم جدار معده شود.

·         برخي هورمون‌ها : ممکن است برای مشکلاتی مانند گُر گرفتگی، خشکی واژن و پوکی استخوان که احتمالاً در دوران یائسگی ایجاد مي‌شوند، برخی هورمون‌ها (مثلاً استروژن به تنهایی یا استروژن به همراه پروژسترون) تجویز شود اما هورومون درمانی مربوط به یائسگی ممكن است عوارض جانبی خطرناکی داشته باشد و خطر ابتلا به سرطان پستان را افزایش دهد.

·         سابقة ابتلا به سرطان در خانواده :بيش‌تر سرطان‌ها به دلیل تغییرات ژنتیکی (جهش‌هايی در ژن) است. برخی تغییرات ژنتیکی که موجب افزايش خطر ابتلا به سرطان مي‌شود، مي‌تواند ارثي باشد و از والدین به فرزندان منتقل شود؛ این مشكل از بدو تولد در تمام سلول‌های بدن نوزاد وجود دارد. معمولاً سرطان از نسلی به نسل دیگر منتقل نمي‌شود؛ با این وجود، ابتلا به برخی انواع سرطان در بعضی خانواده‌ها بيش‌تر است.

·         الکل :مصرف طولانی مدت مشروبات الکلی، خطر ابتلا به سرطان‌های دهان، حلق، مری، حنجره، کبد و پستان را افزایش مي‌دهد. هر چه میزان مصرف بالاتر باشد، خطر ابتلا نیز بيش‌تر مي‌شود.

·         رژیم غذایی نامناسب، کمبود فعالیت بدنی یا اضافه وزن :افرادی که رژیم غذایی نامناسب، تحرک بدنی کم و یا اضافه وزن دارند، بيش‌تر در خطر ابتلا به انواع خاصی از سرطان هستند؛ به‌عنوان مثال، افرادی که رژیم غذایی پر چربی دارند، از نظر ابتلا به سرطان‌های روده بزرگ، رحم و پروستات بيش‌تر در خطر قرار دارند. فعالیت بدنی کم و اضافه وزن نيز خطر ابتلا به سرطان‌های پستان، روده بزرگ، مری، کلیه و رحم را افزایش مي‌دهند.

چند نكته :

1.        از بسیاری عوامل خطر فوق مي‌توان اجتناب كرد، اما از برخي دیگر مانند توارث نمي‌توان جلوگيري کرد.

2.        همة افراد مي‌توانند با اجتناب از عوامل خطرقابل اجتناب از خود بيشتر محافظت كنند.

3.        ممکن است چندین عامل مشتركاً باعث تبدیل سلول‌های طبیعی به سلول‌های سرطانی شوند.

انجام آزمایشات غربالگری

برخی از سرطان‌ها را مي‌توان پیش از آن که در بدن علائمي‌ ایجاد کنند تشخیص داد. به اين آزمایشات آزمایشات غربالگری (Screening)گفته                 مي شود.آزمایشات غربالگری به تشخیص و درمان زود هنگام برخی از سرطان‌ها کمک کند و اگر سرطان زود تشخیص داده شود درمانش آسان‌تر و مؤثرتر خواهد بود.از آزمایشات غربالگری در تشخیص سرطان‌های پستان، رحم، روده بزرگ و راست‌روده بسيار استفاده مي‌شود:

·         در مورد سرطان پستان: ماموگرافي (عکس‌برداری از پستان با اشعه ایکس) بهترین ابزار برای تشخیص زودهنگام سرطان پستان است. به بانوان بالای 40سال توصیه مي‌شود حداقل هر یک یا دو سال یکبار ماموگرافي انجام دهند. بانوانی که خطر ابتلایشان به سرطان پستان از حد متوسط بالاتر است، بهتر است دربارة انجام ماموگرافي پیش از 40 سالگی و تعداد دفعات آن‌ با پزشك خود مشورت كنند.

·         در مورد سرطان گردن رحم: از آزمون پاپ‌اسمير برای بررسی سلول‌های گردن رحم استفاده مي‌شود؛ بانوان باید سه سال پس از ازدواج (داشتن آمیزش جنسی) یا پس از 21 سالگی (هر کدام زودتر پیش آمد)، آزمون پاپ‌اسمير را انجام دهند. بيش‌تر بانوان باید دست کم هر سه سال یکبار این آزمايش را انجام دهند.

·         در مورد سرطان روده بزرگ و راست‌روده: آزمون‌هاي غربالگري برای تشخیص پولیپ ، سرطان یا دیگر ناراحتی‌های روده بزرگ و راست‌روده،مورد استفاده قرار مي‌گيرد. افراد بالای 50 سال حتماً باید مورد آزمایشات غربالگری قرار گیرند؛ افرادی هم که خطر ابتلایشان به سرطان روده بزرگ و راست‌روده، بالاتر از حد متوسط است، بهتر است پیش از 50 سالگی، درباره انجام این آزمایشات و دفعات آن با پزشك خود مشورت كنند.

·         آزمون خون مخفي مدفوع : گاهی اوقات توده سرطانی یا پولیپ، خونریزی مي‌کند. این آزمایش مي‌تواند مقادیر بسیار اندک خون را در مدفوع مشخص کند.

علائم سرطان

سرطان علائم زیادی دارد كه برخی از آنها در زیر آمده‌اند:

·         وجود توده یا ضخيم‌شدگي در پستان یا دیگر قسمت‌های بدن

·         رشد خال جدید یا تغییراتی در خال قدیمی

·         زخمي‌که التیام نمي‌یابد

·         خشونت در صدا یا سرفه‌ای که از بین نمي‌رود

·         تغییراتی در اجابت مزاج يا دفع ادرار

·         ناراحتی پس از خوردن غذا

·         وجود مشکلاتي در بلع

·         افزایش یا کاهش بی دلیل وزن

·         ترشحات یا خونریزی‌هاي غیر منتظره

·         احساس ضعف یا خستگی شدید

در بيشتر مواقع این علائم، به معنی وجود سرطان نیستند . همچنين ممکن است به دلیل وجود تومور خوش‌خیم یا دلایل دیگر باشند و تنها پزشک مي‌تواند در این مورد نظر دهد.

تشخیص بیماری

اگر برخی علائم سرطان در فرد آشكار شود و یا نتایج آزمایشات غربالگری مثبت شود، پزشک است که بايد تشخيص دهد این علائم و نتایج واقعاً مربوط به سرطان است یا دلایل دیگری دارد؛ پزشک احتمالاً سوابق پزشکی شخصی و خانوادگي را جویا مي‌شود و نيز معاينة باليني انجام مي دهد؛ همچنین ممکن است انجام برخی آزمون‌هاي آزمایشگاهی، تصوير‌برداری با اشعة ایکس یا دیگر آزمايش‌ها و فرایندهای پزشکی لازم باشد.

آزمون‌هاي آزمایشگاهی :آزمایش خون، ادرار یا دیگر مايعات بدن مي‌توانند به تشخیص بيماري کمک کنند. این آزمایش‌ها مي‌توانند کیفیت کار یک اندام مثلاً کلیه را نشان دهند. از طرفی وجود بیش از حد برخی مواد در نمونه‌هاي آزمايش شده ممکن است نشانة سرطان باشد؛ به این مواد در اصطلاح نشانگرهاي تومور گفته مي‌شود. با این همه، تنها نتایج غیر عادی در آزمایشات دلیل قطعی وجود سرطان نیست .

عکس‌برداری : تصاویر را به چند شیوه مي‌توان تهیه كرد. تصويربرداري با : اشعة ایکس ، سی تی اسکن ، اسکن هسته‌اي ، MRI و PET اسكن                                   

نمونه‌برداری (Biopsy) :در بيشتر موارد برای تشخیص سرطان به نمونه‌برداری نياز است. برای اين كار، نمونه‌ای از بافت مشكوك به آزمایشگاه فرستاده مي شود و متخصص آسیب شناس آن را زیر میکروسکوپ بررسی مي‌کند.

مرحله‌بندي سرطان (Staging)

پزشك برای انتخاب بهترین روش درمان، باید از وسعت (مرحله) بیماری مطلع باشد. در مورد بيشتر سرطان‌ها (مانند پستان، ریه، پروستات یا روده بزرگ) اندازة تومور و این که آیا سرطان به غدد لنفاوی یا دیگر قسمت‌های بدن منتشر شده یا نه، مشخص‌كنندة مرحلة بيماري است؛ براي اين منظور پزشک از روش هايي مانند عکس‌برداری با اشعه ایکس، آزمون‌هاي آزمایشگاهی و دیگر آزمايش‌ها استفاده مي كند.

 

روش‌های درمان

برنامة درمانی عمدتاً بستگی به نوع و مرحلة سرطان دارد. همچنین سن و سلامت عمومي‌ بيمار نیز در نظر گرفته مي شود. هدف از درمان، اغلب بهبود کامل سرطان است؛ در غيراين‌صورت، هدف كنترل بیماری تا حد امکان و کاهش علائم آن است. برنامة درمانی ممکن است به‌مرور زمان، با توجه به پيشرفت يا توقف بيماري، تغییر کند.

بيشتر برنامه‌های درمانی شامل جراحی، پرتودرماني، یا شیمي‌درمانی است . برخی روش هاي ديگر شامل هورمون‌درمانی یا درمان زیست‌شناختي و پیوند سلول‌های بنیادی (اين روش جهت بيماراني انجام مي شود كه قادر به دريافت شيمي‌درماني و يا پرتودرماني با دوز بسيار بالا باشند ) مي باشد .

در مورد برخی از انواع سرطان تنها یک روش درمانی بهترین نتیجه را مي‌دهد، ولي برای بعضي دیگر ممکن است ترکیبی از چند روش مؤثرتر واقع شود.به دلیل این که روش‌های درمان سرطان اغلب به بافت‌ها و سلول‌های سالم نيز آسیب مي‌رساند، ایجاد عوارض جانبی در بدن امري طبیعی است. عوارض جانبی عمدتاً به نوع و ميزان گستردگي درمان بستگی دارد. در هر مرحله از درمان سرطان، مي‌توان از مراقبت‌های حمایتی براي کاهش عوارض جانبی درمان، مهار درد و دیگر علائم و رفع مشکلات عاطفی و جسمي بهره برد.

1. جراحی

در بيشتر موارد، جراح تومور را با مقداری از بافت‌های مجاور آن بر مي‌دارد. برداشتن بافت‌های مجاور مي‌تواند در پیشگیری از رشد مجدد تومور کمک کند. جراح ممکن است برخی از غدد لنفاوی مجاور تومور را نیز بردارد.

عوارض جانبی جراحی معمولاً به اندازة تومور، محل آن و نوع جراحی بستگی دارد. بهبودی پس از جراحی به زمان نیاز دارد؛ بيشتر بيماران تا چند هفته‌ پس از جراحی احساس ناراحتی مي‌کنند، ولي با مصرف بعضي داروها طبق تجويز پزشك مي‌توان تا اندازه‌اي درد را مهار کرد؛

2. پرتودرماني

در پرتودرماني از پرتو‌های پرانرژي برای از بین بردن سلول‌های سرطانی استفاده مي‌شود. عوارض جانبی پرتودرماني به‌میزان و نوع تشعشات و همچنين ناحیه‌ای از بدن که تحت درمان است بستگی دارد. برای مثال، پرتودرماني ناحیة شکم مي‌تواند موجب حالت تهوع، استفراغ و اسهال شود. ممکن است پوست در ناحیه تحت درمان قرمز، خشک و حساس شود و يا در آن ناحيه دچار ریزش مو شود.خوشبختانه، بيش‌تر عوارض جانبی به‌مرور از بین مي‌روند و راه‌هایی هم برای کاهش ناراحتی وجود دارد. اگر در حین درمان، بیمار دچار عارضه جانبی بسیار شدیدی شود، ممکن است درمان موقتاً متوقف شود.

در طي پرتودرماني، به‌خصوص در هفته‌های آخر، ممکن است بسیار خسته شوید. استراحت مهم است، اما در عین حال توصیه مي‌شود تا جایی که مي‌توانيد فعالیت هم داشته باشيد.

3. شیمي‌درمانی

شیمي‌درمانی استفاده از داروهايي خاص برای از بین بردن سلول‌های سرطانی است. در مورد بيش‌تر بیماران، شیمي‌درمانی از طریق دهان یا ورید انجام مي‌شود و در هر دو صورت دارو وارد جریان خون مي‌شود و مي‌تواند به سلول‌های سرطانی در تمام بدن حمله کند.عوارض جانبی این روش درمانی به نوع دارو و میزان مصرف آن بستگي دارد؛ این داروها بر سلول‌های سرطانی و دیگر سلول‌هایی که به سرعت تقسیم مي‌شوند تأثير مي‌کنند و در موارد زير عوارض دارند:

·         سلول‌های خونی: هنگامي‌که دارو به سلول‌های خونی سالم آسیب برساند، خطر عفونت، کبودی یا خونریزی بيشتر مي‌شود و بیمار احتمالاً احساس ضعف و خستگی شديد خواهد كرد.

·         سلول‌های ریشه مو: شیمي‌درمانی ممکن است موجب ریزش مو شود؛ موهای بیمار دوباره رشد خواهد کرد، اما اغلب رنگ و جنسشان با موهاي قبل متفاوت است.

·         سلول‌های پوشانندة دستگاه گوارش: شیمي‌درمانی ممکن است باعث کم اشتهایی، حالت تهوع، استفراغ، اسهال یا دردهایی در دهان و لب‌ها شود.

·         برخی از اين داروها بر باروری تأثیر مي‌گذارند و باعث ناباروري مي شوند .

با وجود این که عوارض جانبی شیمي‌درمانی گاه دردناک و نگران کننده است، اما معمولاً موقتی است و با رعايت توصيه هاي پزشک مي‌توان آنها را درمان یاكنترل کرد.

4.هورمون‌درمانی

برخی انواع سرطان برای رشد به هورمون‌های خاصی احتیاج دارند؛ در هورمون‌درمانی از رسیدن اين هورمون‌ها به سلول‌های سرطانی يا از استفاده آن توسط سلول‌هاي سرطاني جلوگیری مي‌شود. در هورمون‌درمانی از دارو یا جراحی استفاده مي‌شود:

·         دارو: مانع از ساخت برخی هورمون‌های خاص، و یا مانع از فعالیت آنها مي‌شود.

·         جراحی: جراح اندام‌های سازندة هورمون (مانند تخمدان یا بیضه‌ها) را از بدن خارج مي‌کند.

عوارض جانبی هورمون‌درمانی اضافه وزن، گُر گرفتگی، حالت تهوع و اختلال در باروری را شامل مي‌شود. در زنان، هورمون‌درمانی ممکن است باعث قطع و یا نامنظم شدن عادت ماهانه و خشکی واژن شود. در مردان، هورمون‌درمانی مي‌تواند باعث ناتوانی جنسي ، کاهش میل جنسی، بزرگ شدن و دردناك شدن پستان‌ها شود.

5.درمان زيست‌شناختي

این روش به سیستم ایمنی بدن برای مبارزه با سرطان کمک مي‌کند. برای مثال، در درمان برخی بیماران مبتلا به سرطان مثانه، پس از جراحی، از محلول ب. ث. ژ استفاده مي‌شود و پزشک این محلول را با سوند در مثانه تزريق مي‌کند؛ این محلول حاوی باکتری ضعیف شده‌ای است که سیستم دفاعي بدن را براي مقابله با سلول‌های سرطانی تحريك مي‌كند. ب. ث. ژ ممکن است موجب ایجاد عوارض جانبی شود  از جمله درد مثانه ، حالت تهوع ، تب خفيف يا لرز.

رژیم غذایی و فعالیت بدنی

مراقبت از خود، يعني تغذیه مناسب و فعالیت بدنی تا حد امکان، بسيار مهم است.شما برای حفظ وزن مناسب به کالری و برای حفظ قوای جسمانی به پروتئين، به مقدار کافی نیازمنديد ؛ تغذیه مناسب کمک مي‌کند تا احساس بهتر و انرژی بيشتري داشته باشید. ممکن است در حین درمان یا بلافاصله پس از آن خسته و ناراحت باشید، اشتهای خود را از دست بدهید و يا حس کنید غذاها به خوشمزگی قبل نیستند؛ علاوه بر این‌، از عوارض جانبی درمان (کم اشتهایی، حالت تهوع، استفراغ یا جراحت‌های درون دهانی) هم ممكن است ناراحت شويد. پزشک و كارشناس تغذیه مي‌توانند روش‌هاي مناسب تغذیه را به شما توصیه کنند.

توصیه‌های تغذیه‌ای برای بیماران سرطانی بیش‌تر بر صرف غذا‌های پرکالری که پروتئین زیاد دارند متمرکز مي‌شود. توصیه‌ها مي‌بايست خوردن بیشتر شیر، خامه، پنیر و تخم‌مرغ پخته را در بر گيرد. توصيه‌‌های دیگری برای افزایش مصرف سس‌ها و عصارة گوشت یا تغییر روش آشپزی برای استفاده بیش‌تر از کره، مارگارین یا روغن وجود دارد. توصیه‌های تغذیه‌ای، گاهی به شما مي‌گویند غذا‌های با فیبر بالا کم‌تر بخورید چون ممکن است به مشکلاتی چون اسهال و زخم دهان، دامن بزنند.

پیاده روی، یوگا، شنا و دیگر فعالیت‌های بدنی مي‌تواند قدرت و توانتان را افزایش دهد و حالت تهوع و درد را كم و تحمل درمان را راحت‌تر کند؛ فعالیت بدنی همچنین مي‌تواند به كاهش اضطراب و نگراني کمک کند. پیش از آغاز هر گونه فعالیت بدنی، دربارة آن با پزشک معالج خود مشورت كنيد. همچنین، اگر فعاليت‌هاي ورزشي باعث ایجاد درد یا ناراحتی‌های دیگري ‌شد، حتماً پزشک یا پرستار خود را مطلع كنيد.

پیگیری‌های پس از درمان

در پیگیری‌های پس از درمان ، براي اطمينان از عدم عود بيماري ممكن است معاينه فيزيكي ، بررسي‌هاي آزمایشگاهی، تصويربرداری با اشعه ایکس و دیگر آزمایشات انجام شود و در صورت مثبت بودن نتايج، در مورد اهداف و برنامة درمانی جدید تصمیم گیری شود. همچنين مشکلات احتمالی دیگر مانند عوارض جانبی سرطان - که تا مدت‌ها پس از درمان نیز ممکن است بروز کنند - بررسی مي شود.

مراجع حمایتی

زندگی با وجود بیماری جدي مثل سرطان آسان نیست؛ پزشکان، پرستاران و دیگر اعضای گروه مراقبت سلامت مي‌توانند دربارة روش درمان، كار یا فعالیت‌هاي ديگرتان پاسخگوي شما باشند. اغلب یک مددکار اجتماعی مي‌تواند در مورد منابع کمک مالی، مراقبت در خانه یا گروه‌های حمایتی شما را راهنمايي کند. در صورتی که بخواهید درباره ناراحتي‌ها و نگرانی‌هایتان با کسی صحبت کنید، ملاقات با یک مددکار اجتماعی، مشاور یا عضو یک گروه مذهبی مفید است.

دوستان و اقوام مي‌توانند از نظر روحي پشتيبان‌هاي بسیار خوبی براي شما باشند؛ همچنین، اكثر بیماران صحبت با دیگر مبتلایان را بسیار مفید مي‌دانند. بيماران سرطاني اغلب در قالب گروه حمایتی کنار هم جمع مي‌شوند. در این گروه‌ها، بیماران یا اعضای خانواده شان با دیگر بیماران یا اقوام آنها دیدار مي‌کنند و دربارة کنار آمدن با این بیماری و عوارض درمان، آموخته‌ها و تجربیاتشان را در اختیار یکدیگر قرار مي‌دهند. جلسات گروه‌های حمایتی ممکن است حضوري باشد يا از طریق تلفن و اینترنت برگزار شود؛ ولي بايد توجه داشت که افراد مختلف، متفاوت‌اند؛ يعني روش‌هایی که یک فرد برای مقابله با سرطان از آن استفاده مي‌کند ممکن است برای دیگري مناسب نباشد، بنابراين بهتر است قبل از هر اقدام، نظر یکی از اعضای گروه مراقبت سلامت خود را دربارة پیشنهادات ارائه شده از سوي بيماران ديگر، جویا شوید.

منابع :

1.        اسملتزر.سوزان سي- بير.برنداجي- هينكل.جانيس ال- چيوير. كري اچ.پرستاري داخلي و جراحي برونر و سودارث جلد 6 قلب و عروق و خون،چاپ دوم،تهران،نشر جامعه نگر- سالمي ،1388

2.غفاري . ف- فتوكيان. ز، آموزش به بيمار و خانواده ، چاپ دوم ، تهران ، نشر حكيم هيدجي ، 1390

 

پيوندها